Waar rouw en ambacht samenkomen
In november 2013 kreeg mijn vader de diagnose die niemand wil horen. Alvleesklierkanker, niet te genezen. Drie weken later is hij overleden. Veel te snel, veel te jong en veel te weinig tijd voor afscheid. Pas een jaar later vond ik ruimte om een herinneringsboek te maken.
Met foto’s van de uitvaart, de muziek die voor hem zo belangrijk was, de rouwkaart en de woorden die gesproken zijn. Alles samen in een boek, waarin ik hem terugvind en wat mij nog steeds steun geeft.
Het was de start van mijn boekbindatelier. Dus zo’n boek, maak ik ook graag voor jou als je iemand mist.
Waar rouw en ambacht samenkomen
In november 2013 kreeg mijn vader de diagnose die niemand wil horen. Alvleesklierkanker, niet te genezen. Drie weken later is hij overleden. Veel te snel, veel te jong en veel te weinig tijd voor afscheid. Pas een jaar later vond ik ruimte om een herinneringsboek te maken.
Met foto’s van de uitvaart, de muziek die voor hem zo belangrijk was, de rouwkaart en de woorden die gesproken zijn. Alles samen in een boek, waarin ik hem terugvind en wat mij nog steeds steun geeft.
Het was de start van mijn boekbindatelier. Dus zo’n boek, maak ik ook graag voor jou als je iemand mist.
Ik weet dat herinneringen niet altijd troostend zijn
Ze kunnen ook scherp, rauw, overweldigend of soms gewoon teveel zijn.
In mijn ervaring met verlies ontdekte ik dat herinneringen niet vragen om loslaten maar om aandacht. Die aandacht geef ik aan wat ik met mijn handen maak.
Wat ik met bladeren heb?
Ik herinner me dat ik als jong meisje bloemen en bladeren droogde tussen een stukje keukenpapier in een boek. Ze werden plat, kregen vaak een andere kleur of vielen in stukjes uit elkaar als ik ze eindelijk uit het boek haalde.
In onze tuin hebben we een Rode beuk staan. Ieder voorjaar gaat er bij mij een klein hoeraatje op als ik de eerste knoppen zie en een paar weken later de boom helemaal vol zit met het mooie rode blad. Het proces van knop tot afgevallen blad vind ik fascinerend (dat er daarna een heleboel blad door de tuin waait neem ik maar voor lief).
Atelier Blad voor Blad, de naam van mijn boekbindaterlier is dus geen toeval. Ze is ontstaan zoals ik een boek laat ontstaan. Een stapel bladeren vormt de basis van een boek. En als al die bladeren een boek vormen, kun je ze blad voor blad omslaan. Blad voor blad bladeren door de foto’s, stukjes tekst, dierbare gedichten of andere herinneringen.
Wat ik met bladeren heb?
Ik herinner me dat ik als jong meisje bloemen en bladeren droogde tussen een stukje keukenpapier in een boek. Ze werden plat, kregen vaak een andere kleur of vielen in stukjes uit elkaar als ik ze eindelijk uit het boek haalde.
In onze tuin hebben we een Rode beuk staan. Ieder voorjaar gaat er bij mij een klein hoeraatje op als ik de eerste knoppen zie en een paar weken later de boom helemaal vol zit met het mooie rode blad. Het proces van knop tot afgevallen blad vind ik fascinerend (dat er daarna een heleboel blad door de tuin waait neem ik maar voor lief).
Atelier Blad voor Blad, de naam van mijn boekbindaterlier is dus geen toeval. Ze is ontstaan zoals ik een boek laat ontstaan. Een stapel bladeren vormt de basis van een boek. En als al die bladeren een boek vormen, kun je ze blad voor blad omslaan. Blad voor blad bladeren door de foto’s, stukjes tekst, dierbare gedichten of andere herinneringen.
Ik maak voor jou geen boek, maar een kunstwerk.
Herinneringsboeken maken is niet mijn hobby
Ambachtelijk boekbinden is een vak dat je leert door jarenlange opleiding, oefening en ervaring. Ik vind het geweldig om te doen, maar het is toch echt m’n werk (heerlijk toch, om je werk zó leuk te vinden?).
Ik volgde niet “een paar workshops” maar werkte stap voor stap aan mijn vakkennis via boekbindopleidingen in Brugge en Gent. En ik blijf me nog steeds verdiepen met workshops en masterclasses. Daardoor weet ik niet alleen hoe een boek technisch klopt, maar ook hoe materialen zich gedragen, welke technieken duurzaam zijn en waarom precisie en rust onmisbaar zijn. Een herinneringsboek maak je niet even tussendoor – het vraagt aandacht, tijd en werken op de millimeter.
Mijn opleiding grafische vormgeving zorgt ervoor dat ook de inhoud klopt: teksten, foto’s en witruimte vormen samen één verhaal.
Ik wil jouw herinneringen bewaren
Wat het boek over mijn vader voor mij gedaan heeft (en nog steeds doet), gun ik anderen ook. Ik weet hoe het is om door een periode van rouw te gaan.
Ik weet ook hoe ingewikkeld het kan zijn om met herinneringen om te gaan. Alles is dierbaar maar samen vormt het een wirwar van foto’s, briefjes, teksten, gedichten en allerlei andere dingen. Je wilt bewaren wat belangrijk is, maar het ontbreekt aan overzicht, rust en richting. Het verhaal is er wel, maar nog niet in een vorm die net zo bijzonder is als de persoon die je mist.
Mijn eigen ervaring met rouw en “missen van” is de basis van mijn werk. In mijn atelier help ik je jouw herinneringen samen te brengen, te ordenen en een plek te geven. Niet door alles te verzamelen maar door keuzes te maken die kloppen bij jouw verhaal.
Soms zijn herinneringen warm, soms pijnlijk. Beide horen erbij.
Ik maak niet alleen boeken
en dat is voor mijn omgeving maar goed ook
-
In het kampeerseizoen run ik, samen met Marc, onze minicamping in Cadzand. Als je het leuk vindt om te kamperen, neem gerust een kijkje op onze website: minicamping de knokkert
- Vertel ik onze gasten uit welke hoek de wind waait, waar de zon opkomt, hoe je het snelst bij het strand komt en waar je de lekkerste bolussen koopt.
- Wandel ik ’s morgens vroeg of ’s avonds laat een rondje in de polder of het bos en geniet ik van de vogels of de hertjes die daar zijn.
- Na 26 jaar gemeenteambtenaar zijn heb ik de wetboeken ingeruild voor zelfgemaakte boeken, van regels naar creativiteit.
- Ik hou van boeken, leesboeken, studieboeken, kijk-boeken, kinderboeken en natuurlijk notitieboekjes.
- Maar ik vind het spannend om een eerste letter in zo’n nieuw boekje te schrijven.
- Ik word blij van schrijven met mijn vulpen met bijpassende kleur inkt, maar ook van mijn kalligrafie-pen en mooie letters op bijzonder papier.
- Ik hou van het maken van toetjes met (veel) slagroom. En eerlijk is eerlijk: ik eet ze ook graag.
Wat ik voor je kan doen
Herinneringen wil je niet in een doos op zolder laten staan of ze kwijtraken tussen andere spullen. Je wil ze bewaren op een manier die past bij degene die je mist. Foto’s, teksten, hangeschreven briefjes of kaartjes vorm ik voor jou om tot één herinneringsboek.
Een boek dat je erbij pakt om samen op de bank door te bladeren. Met het boek op schoot komt een gesprek over je geliefde vast makkerlijker op gang.
Of ben je in je eentje en voel je het gemis net wat harder dan anders. Dan helpt het je terug te gaan naar jullie laatste wandeling, vakantie, verjaardag of ander alledaags moment.